Dag vreemde man

Grappig… Op zoek naar een leuk begin om deze tekst te starten nam ik mijn vertrouwde Google in handen en zocht op het woord “mannen”. Het is altijd wel eens leuk om zomaar eens een van de pot gerukt woord in Google in te typen om te kijken waar je uitkomt. Blijkbaar is mijn soort- en naamgenoot dé David van Michelango het toonbeeld van mannelijkheid op het wereldwijdse web. Vermits mijn ego zich noodgedwongen moet vastklampen aan elk beschikbaar en/of mogelijk compliment, reëel of verzonnen, hecht ik hier veel waarde aan. Het had erger gekund. Eerlijk gezegd verwachtte ik bij biercommercials terecht te komen. Schijnbaar toonbeelden van mannen met dagenoude stoppelbaarden die al even lang met een schamele kano en een door de tand des tijds  versleten roeistokje een wildwater rivier trotseren. Je wilt daarbij niet weten hoeveel volksstammen er in die rivier hun behoeften hebben gedaan vooraleer al dat water zich heeft gesetteld beneden in dat diepe dal alwaar hij vermoedt dat de blikjes er van nature uit gefrist worden. Waarom zoekt hij geen werk zodat hij ze gewoon uit de frigo kan pakken? Het maakt niet uit. Deze sneu van een man grijpt met zijn machtig gespierde arm naar de bodem van de plas (water, plas en beer), haalt een blinkend stinkend klinkend blik bier boven, aanschouwt dit wonder van zijn doorzettingsvermogen met dezelfde trekken in zijn door de zon gebruinde gelaat als toen hij ontdekte dat hij met de spreekwoordelijke hakken over de sloot (51%) alsnog naar de diploma-uitreiking van het lager onderwijs mocht gaan, trekt aan het lipje van het blik alsof het de panty was van Carice van Houten die in één van haar speelse buien besloot om hem dan maar te nemen omdat er geen betere exemplaren in de buurt zijn en hij al zolang ligt te zeuren, brengt het blik naar zijn forse op  miraculeuze wijze ongekloven lippen, slaat zijn hoofd achterover en laat met zichtbaar genoegen het voosgele schuimde vocht doorheen het open gaatje van deze trofee zijn keelgat binnen stromen. Dat is dan ook meteen het einde van deze shot. Daarna krijgen we een paar mooi gestapelde blikjes te zien onder het logo van het bedrijf dat voor deze spot betaald heeft. De man zelf laat op de achtergrond een ructus die de permanent van zijn make-up dame compleet verwoest.

Ik ben nooit een meeloper geweest, maar als de David van Michelango de norm is dan draag ik graag deze naam. Wel spijtig dat ik er nog niet half toe aan geraakt. Normen zijn niet aan mij gespendeerd. Ik maak ze zelf wel. Hetzij noodgedwongen, hetzij uit vrije willekeur. Gisteren bijvoorbeeld kocht ik een vis. Een schone vis. Zo eentje met kop noch staart. En als groente daarbij stak ik een busseltje asperges in mijn shopping bag. Méér mannelijk dan dat kan het niet worden in mijn leefwereld. Voor mensen die mij willen pakken op mijn shopping bag, laat mij daarbij zeggen dat ik een uitzonderlijk mannelijke shopping bag heb. Een paarse met twee flinke stevige stokken als handvat en met grote letters “SHOPPING BAG” erop geschreven zodat iedereen ziet dat deze tas voor boodschappen bedoeld is en niet voor naaldhakken, make up of maandverbanden. Gewoonlijk heb ik scheergerief, een flinke houtmoer en een corset voor mannen op leeftijd insteken maar deze keer dus niet. Het woord “praktisch” begint niet voor niets met de “p” van ploegen (wat nog steeds een uitgesproken mannelijke activiteit is). Als een man om eten gaat, dan maakt hij daar plaats voor in zijn shopping bag. In het verlengde daarvan maak ik, eens thuisgekomen, de weg vrij naar mij keuken alwaar ik ostentatief voor alle vrouwen die mij ook maar konden aanstaren (ik heb een ruit in mijn keuken die uitkijkt op een paar appartementsblokken) de vis op tafel en de asperges er naast. Voor die asperges moest ik nog flink uitkijken want hoewel ik zonet schreef over een busseltje asperges waren ze in feite los gekocht. Het meisje van het groentekraampje vroeg mij hoeveel een bussel was want ze lagen zomaar los in de groentebak, weliswaar mooi gesorteerd. Ik wist dat ook niet. Ze moest nog aan haar baas vragen wat juist het equivalent was van een bussel, de schat. Hij verklaarde daarop met mannnelijke stamina: “Een halve kilo.” Eens uit de papieren zak moest ik dus zien dat ze niet van mijn tafel rolde. Zo gauw die veilig lagen slaakte ik een rauwe mannelijke kreet van welbehagen en liet daarbij niet na mijn vuisten gebald voorheen mijn none-pack een paar keren op en neer te bewegen. Als er vrouwen keken,  dan wisten ze ondertussen wel waar ze aan toe waren.

Ik waste en schilde mijn asperges met de zorgvuldigheid die de mannelijkheid volgens mijn norm eigen is. Ondertussen liet ik water koken om de schelletjes van de asperges in te laten koken. Asperges koken in zuiver water is een beetje zonde doen aan de ijdelheid van deze groente. “Zo weinig mogelijk wegsmijten en zoveel mogelijk gebruiken!” dat is de leuze van de brousse. Daarom zorg ik er voor dat eerst alle smaakstoffen van de aspergeschelletjes in water terecht komt door ze er een half uurtje in te laten koken, alvorens ik dat “water” gebruik voor de échte asperges. Op die manier heb je geen smaakverlies. Echte mannen houden van hartig voedsel, onthoudt dat. Voor de vis vulde ik eerst een schaal met échte bloem zonder te zeven. Zeven is voor mietjes. Deze mengelde ik met dezelfde soort kruiden als waar vierhonderd jaren geleden stoere zeemannen een reis naar de andere kant van de wereld voor maakte: dé peperbol en het nootmuskaatje. Met een ongepedicuurde doch propere hand liet ik de vis doorheen deze kruidige mengeling gaan. Daarbij keek ik niet op een propere tafel. Mijn verstand was gericht op het eindresultaat en niets anders. Een ridder kijkt ook niet achterom om te zien of zijn paard de weg niet vervuild heeft. De vis was klaar om gebakken te worden. Al de vrouwen die dit alles aan het volgen waren zat nu wellicht tegen het puntje van hun tafel geschurkt. Ik pakte een pan die de grootte van mijn vis zou kunnen bevatten. Je moet nooit voor kleiner gaan. Dat heb ik ondertussen al wel geleerd. Een klont kokosolie liet zich welgevallen in deze pan en smolt als Barbie voor Ken bovenop het vuur. De vraag kan gesteld worden: “Gij daar, die daar staat te pronken met uwen testosteron, is kokosolie wel mannelijk?” Jazeker is dat mannelijk, want het bevat verzadigde vetzuren. Nu gij. Het is trouwens allang niet meer van deze tijd om te denken dat het de verzadigde vetzuren zijn die het hart en de bloedvaten doet dichtslippen. Daar zijn meerdere onderzoeken naar gedaan. Terug naar de vis. Deze liet zich maar al te graag bakken. Een visje in goede handen zal nooit protesteren om te pruttelen in een braadpan als het zich veilig en geborgen voelt.

En terwijl dit alles zo lag te pruttelen en te garen gingen mijn gedachten zoals bij zovele mannen vóór mij naar de zin des levens. Waar staan we? Hoe zijn we zo ver gekomen? Waar willen we nog naartoe? Hebben we voldoende bereikt in het leven? Hoe kunnen we het nog verrijken? Ik zou sportiever kunnen zijn. En het avontuur meer opzoeken. Risico nemen. Grenzen opzoeken en aftasten. Ik ging naar mijn slaapkamer, haalde een gemakkelijk zittende joggingsbroek uit de kast en trok die aan. Dat was sportief genoeg. En voor al het andere haalde ik een fles rode wijn van mijn keukenkast en ontkurkte die met een guitige blik in mijn ogen. Ik schonk mij hier een goed glas van en terwijl ik al het eten naar de eettafel bracht proostte ik naar al de vrouwen die mijn avonturen van vandaag alweer hebben mogen meemaken. Ik dankte ze voor het kijken wenste hen nog een prettige dag verder. Vervolgens trok ik mij terug in de foyer van mijn living alwaar ik smakelijk het stukje vis, de asperges en de rode wijn mijn mond liet binnenglijden. Zoals steeds lette ik daarbij op mijn tafelmanieren. Het wil niet zeggen dat niemand je in het schuitje heeft, dat je daarom niet netjes kunt eten. Ik ben een echte man en volgens mijn normen  doe je dat vierentwintig uren per dag. Niet alleen als er vrouwen kijken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s