Pussy en Picky

Ik heb een nieuwe hobby. Het klinkt vandaag de dag misschien een beetje decadent, maar ik ben op een leeftijd gekomen waarop de relativiteit van de dingen relatief is geworden. Ik zou gerust iets anders kunnen doen, zoals bijkomend onderzoek naar een geneesmiddel voor kanker, op zoek gaan naar nieuwe bedreigde diersoorten, foto’s maken van een milieuvervuilende activiteit, tussenbeide komen waar huishoudelijk geweld plaatsgrijpt, met een grote vuilniszak de straten van mijn stad bewandelen om al het restvuil op te rapen, lieve troostende woorden toefluisteren aan elke vrouw die met recht en reden haar emoties van verdriet niet meer de baas kan, een boek schrijven dat alle religies (non-religies inclusief) met elkaar ontegensprekelijk in liefde voor elkaar verbindt, een economisch systeem bedenken waardoor armoede op wereldvlak voor eens en voor altijd van de baan is, een mooie bloem uitkiezen en deze stiekem in de borstenhouder van de onderbuurvrouw steken die hangt te drogen aan haar wasdraad en het maakt niet uit wat nog allemaal… Voor zolang het maar op fietsafstand van mijn woonplaats is, behoort het tot de mogelijkheden van mijn levend bestaan. Fietsafstand is het sleutelwoord want mijn Ferrari ligt in de was. Ik bedoel maar, dit zijn activiteiten die er werkelijk toe doen. Ze zouden mijn status als mens danig verhogen. Maar ik ben geen hoogvlieger. Ik blijf liever met beide voetjes op de grond, dus mijn nieuwe hobby is even aards als het uitdagend is.

Geen enkele vrouw moet zich tekort geschoten voelen als ik zeg dat mijn nieuwe hobby er eentje is waarvoor je de nodige ballen moet hebben. Probeer mij niet na te apen als je niet over enige psychoanalytische achtergrond beschikt of tenminste een aangeboren persoonlijkheid hebt die ergens het midden houdt tussen Rambo en Mahatma Ghandi. Deze nieuwe hobby van mij maakt geen slachtoffers, maar het kan je wel speels over de grens van de wanhoop brengen als je niet op tijd een grens trekt tussen de realiteit en een situatie waar post-traumatische stress zich onder jouw huid nestelt als de eitjes van een stekebeest wiens larven via het bloed naar je hersenen gezogen worden, zich voeden met de kwabben tot ze de lekkerste gedeeltes ervan langsheen hun achterste weer in jouw bloedbaan hebben gestuurd waarna ze besluiten dat het tijd is om te vertrekken via de nooduitgangen langs de zijkanten van je hoofd.

In de eerste plaats is het vooral een uiterst erotische hobby die draait rond het oernatuurlijke fenomeen van het spel tussen man en vrouw. Daarnaast steekt het vol met multirelationele intriges en achterklap. Je moet met zoveel individuele eisen rekening houden dat het soms lijkt alsof je de pater familias bent van een oer-Vlaams katholiek gezin in een tijd waar kindertjes krijgen nog iets heiligs was. En hier schrijf ik ineens zonder het te beseffen één van de kernwaardes van het spel op. Hoewel je op het eerste zicht het niet zou zeggen vanwege de relaties die elke unieke deelnemer kan leggen, is het toch in zijn totaliteit op een katholieke moraal gebaseerd spel; een kwestie van de juiste euh… sorry voor mijn taalgebruik, maar ik kan het niet anders verwoorden… het spel is gelijk het is… picky’s in de daartoe behorende pussy’s te steken. Ik weet het, we leven in moderne tijden waarin we de liefde tussen mannen onderling en vrouwen onderling niet meer moeten nastaren maar dit spel heeft zich daar nu eenmaal nog niet aan aangepast. Een beetje spijtig weliswaar, omdat ze daar toch een groot marktaandeel kwijt zijn, maar ik geloof niet dat het technisch mogelijk zou zijn om twee pussy’s in elkaar te haken, laat staan picky’s.  Moest het ooit uitgevonden worden, ik zou het zonder enige terughoudendheid uitproberen, maar dan hoop ik wél dat ze dezelfde hechtingskracht voorzien als waar ik nu het éne picky in het daarvoor gemaakt pussy weet te steken. Volgens mij biedt voorlopig alleen maar dit biseksuele systeem deze houvast.

Maakt deze seksuele eentonigheid het spel enigszins saai? In verre van! In uitzondering van de muurbloempjes  heeft élk stukje het in zich om met vier andere stukjes het hof te maken. Voor dit spel werd namelijk de biologie heruitgevonden. In plaats van zich te beperken tot de tweeslachtigheid die wij kennen in het dagelijkse leven, kortweg door de bocht genomen: man en vrouw, heeft men voor dit spel verschillende bijkomende geslachten uitgevonden. Eén stukje kan namelijk vier pussy’s hebben, of vier picky’s, of één pussy en drie picky’s, of twee pussy’s en twee picky’s, of drie pussy’s en ga zo maar door. Je zou kunnen denken dat het resultaat van al deze pussy’s en picky’s bij elkaar uiteindelijk één grote bol van geslachtsgemeenschap gaat opleveren. Dat is dus niet zo. Daarin schuilt het vernuft van dit hele spel. Daarom heb je de stalen zenuwen nodig om het spelen. Elk picky past namelijk maar in één pussy. Hoe spijtig ik daarmee een deel van mijn lezers zal teleurstellen, toch is het zo. Ik liet daarnet al weten dat het een oerconservatief spel is. De onder de huid liggende moraliteit waar ze ons te midden van al deze seksuele anders geaardheden fijntjes mee confronteren is niet mals. Maar ach… Je kunt niet alles hebben. Ikzelf vind het wel overzichtelijk zo. Mijn bindingsangst vaart er wel bij. Op die manier is het trouwens veel makkelijker om een patroon vast te leggen.

Het patroon waar ik mijn eerste spel mee gemaakt heb, was trouwens de unieke, over-the-top mooie en altijd voor een harteklop vatbare Marilyn Monroe. Voor iemand anders zou ik het niet gedaan hebben. Hoe beter dan het spel van de pussy’s en de picky’s aan te leren als met haar. Nooit eerder ben ik zo met haar uiterlijk bezig geweest. Elke centimeter, wat zeg ik, millimeter van haar bijzondere gezichtje heb ik mogen en moeten bestuderen om dit project te beëindigen. Wat een héérlijke klus. Het is als aan een kind vragen om te spelen. Tuurlijk wil ie dat. Niets liever zelfs! Hoewel er momenten waren, dat geef ik grif toe, dat de wanhoop mij op de lippen stond, dat ik een massa aan picky’s had maar geen enkele pussy vond om er één ervan in te steken, dat ik naar de contactgegevens van de fabrikant op de doos zocht om daar naartoe te bellen met de klacht dat ze (een vloek die ik enkel uit als ik alleen ben) één van stukjes niet bijgeleverd hadden (maar niet gedaan uit schaamte), toch heb ik volgehouden. Telkens als ik zulke laagtes bereikte dacht aan mensen met andere hobby’s. Geen enkele andere hobby bezit het voordeel dat je jezelf daarbij blind moogt staren op de allermooiste Marilyn. Ik prijsde mij dan gelukkig. De eerste keer dat ik één van haar ogen gemaakt had, haar twee ogen aan elkaar heb kunnen koppelen en dan haar neusje eronder, waarom niet. Als kers op de taart had je dan haar mond met die gloeiendvuurrode lippen. Dit alles mocht ik afwerken met glanzende blonde haren, een hals om teder te besnuffelen en een héél klein beetje décolleté als teaser. (De puzzel stopte daar enigszins abrupt.) Daar stond ze dan. Blinkend op de tafel in mijn salon. Na al die weken… Groter dan echt. Hoe fijn is het nu om met de toppen van mijn vingers over het werkstuk te gaan. Elke stukje, elke ronding, heb ik verdiend. Het is een dankuwel aan mijzelf om volgehouden te hebben. Niemand heeft me dit ooit voorgedaan in mijn living. Daarom ben ik nu de krak in mijn woonst, de held, de op-en-topper van mijn leefwereld, een graag geziene gast in de talkshow van mijn programma op primetime.

Ondertussen ben ik aan een nieuw spel begonnen. Niemand kan tippen aan Marilyn natuurlijk, dus ben ik aan een regelrechte fantasy-woman begonnen. Het is niet hetzelfde uiteraard. Maar toch… Een stoere flinke deerne met pijl en boog in de handen, daar kan ik naar opkijken. Die kan iets wat ik niet kan. Het machogehalte dat zij in haar pink heeft is groter dan degene die ik in mijn ganse lijf heb als ik er moeite voor doe. Het speelt zich op een ander niveau af. De eerste blijft altijd magisch, doch… Ik doe het met evenveel plezier en frustratie. Het telefoonnummer van de fabrikant is al toegevoegd aan mijn contactpersonen van mijn GSM voor in geval van.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s