Treffend over liefde

Als ik het over liefde wil hebben, dan moet ik er Excel bijhalen. Wat houd ik van dit programma. Het is intelligent, logisch, praktisch, eenvoudig en gecompliceerd tegelijk… Ik herinner mij nog de eerste keer dat ik het opstartte. Dat moet ergens op het einde van de twintigste eeuw geweest zijn. Een groot raster, meer was het niet. Een groot raster met bovenaan wat opties die je bij een andere Officetoepassing ook had. Wat voor zin heeft dat? Ik was Word gewend. Of nee… Beter nog, ik was WordPerfect gewend. Voor degene die WP niets zegt, het is een voorloper (en in vele opties een veredelde versie) van een programma “waar je een brief mee kunt typen”. Word ben ik maar pas beginnen te gebruiken zo gauw het WP-programma nergens nog op wou draaien. Microsoft, de guitige snoodaards, hebben dit programma nooit echt willen hebben. Héél eventjes heeft het onder Windows gedraaid, maar nadien werd het moeilijker en moeilijker om het op nieuwere versies van Bill’s Vensters te gebruiken. Spijtig… Het was mijn eerste liefde op het softwarevlak.

Na WordPerfect heb ik een tijdje liefdeloos wat rondgezeild. Ik ging van het éne programma naar het andere zoals een bij dat met bloemen doet.  Meestal deed ik het veilig. Ik had altijd wel een anti-virusprogramma bij de hand die ik dan over mijn hard-disk kon trekken in geval van twijfel. Het gebeurde wel eens dat ik zo enthousiast over iets geraakte dat ik dacht: “Fok het! Ik doe het gewoon zonder.” Of soms vergat ik het glad. Dat is mij ook al gebeurd.  Ik zeg het, ik ben geen voorbeeld voor de jeugd. Mijn teksten zijn voor achttien plusser die al wat meegemaakt hebben in het leven. Ervaring is de beste saus voor een goed stuk vlees. En ervaring was ook wat mij steeds weer in confrontatie bracht met Excel. Er werd zo vaak naar verwezen. Okay, ik wist wel dat je ermee kon rekenen maar wat dan nog? Daar had ik toch die rekenmachine voor die standaard op elke PC staat? Een tabel maken? Voor zover ik een tabel nodig heb, zal ik die wel in Word maken. Dat is een kleine moeite en veel overzichtelijker. In Word heb je tenminste een leeg blad voor je snufferd. En alles wat je erop zet heb je zelf in de hand. In Excel is alles voorgekauwd. Ik haat voorgekauwd! Ik wil mijn scherm zelf vullen; geen vooropgesteld raster voor mijn ogen tenzij ik het zelf maak. Nu gij!

Zo was ik dus. Excel was voor mij niet meer dan een gehersenspoeld mokkel dat mij wel eens haar regels zou opleggen van hoe de wereld in elkaar zat vooraleer ik ermee kon spelen. En zo bijzonder knap vond ik haar op de koop toe dan ook weer niet, dus waar haalde zij het lef vandaan! Word daarentegen… Word is de blonde del van het Officepakket. Iedereen kan daarmee spelen. Zet boer Charel achter een computer met dat programma actief en hij komt wel aan zijn trekken. Mensen, ik geef het toe. Ik kan niet anders. Ooit was ik ook zo. Microsoft had mij de Marilyn Monroe van de tekstverwerkers WordPerfect afgenomen en vervangen voor een flauwe wannabi. Terwijl Marilyn naast haar imago ook veel diepgang in zich had, concentreerde dit afkooksel zich enkel en alleen op het imago en het gebruiksgemak ervan. De diepgang werd weggewuifd met het idee dat het mensen alleen maar zou afleiden. Toegegeven… Ze hebben gelijk gehad. En ook ik heb ermee leren spelen. Ik ben er aan gewend geraakt. Het gebeurt nog maar héél zelden dat ik nostalgisch eens aan mijn eerste liefde terugdenk. De kracht der instant bevrediging is sterker dan duurzaamheid.

De eerste keer dat Excel zich voor mij op een andere manier openbaarde, ik weet het nog goed, alsof het een uurtje geleden gebeurde, was toen ik op het werk geconfronteerd werd met een simpel tekstbestandje. TXT voor de nerds. In dat bestand zaten de adressen van letterlijk honderden en honderden instanties van het één of het ander. De vraag was: maak daar iets overzichtelijks van. Ik dacht: “Euh… Ben je mal?” maar ik zei: “Tuurlijk! Kaas in het bakkie.” Ik stuurde het bestand door naar de Helpdesk met de vraag of zij daar iets van konden maken. Eén dag later kreeg ik een Excel bestand terug met daarin alles netjes geordend in kolommetjes, met hoofdingetjes, voornamen en achternamen apart, straatnamen en huisnummers gescheiden, de zonenummers en telefoonnummers mooi in twee kolommen, daarbij onderscheid makend tussen GSM en vaste nummers,… Moest Angelina Jolie ineens naakt voor mij staan, ik zou eenzelfde gezicht getrokken hebben. Wat… Hoe… Maar… Echt? Hoe hebben ze dat klaargespeeld? Ik keek naar degene die mijn vraag behandeld had en ging er naartoe. Hij bazelde iets over formules waar ik geen reet van begreep, maar ik was gefascineerd geraakt. “Ik stuur je het bestand wel even door.” Toen ik terug achter mijn bureau in mijn ruime lederen zetel hing zag ik dat het bestand al in mijn mailbox zat. Daarop vond ik waar het allemaal om draaide: formuletjes… Ik zag hoe hij een kopie van de chaos in Excel had geplakt en daar stap voor stap formuletjes over had laten lopen waardoor op het einde alles mooi en netjes gepresenteerd kon worden. Een intellectuele hitsigheid maakte zich van mij meester. Meteen voelde ik in mij de drang om deze kennis tot mijn eigen te maken. Ik liet de vingers van mijn muishand even over mijn tong gaan om ze nat te maken alvorens de muis te beroeren. Met een lichte tinteling in het hoofd opende ik tergend langzaam en voorzichtig een nieuw bestand. Ik kopieerde zorgvuldig een deel van de ruwe gegevens in de eerste kolom terwijl een rilling zich van mijn staartbeen naar mijn oorlellen trok. Mijn mond was droog en mijn ogen gespannen. Ik typte de eerste formule over dat ik zag staan in het bestand dat ik gekregen had. Het werkte! Ik was verliefd! Er was geen weg terug meer. Hier heb ik al mijn gehele leven naar staan zoeken zonder dat ik het wist. Al die jaren van wezenloos zoeken… Ze waren nutteloos. De ware liefde had ik altijd al binnen handbereik zonder dat ik het besefte. Hoe kon ik toch zo blind zijn? Zie hier nu toch, de mooiste van alle programma’s. Typ (de juiste formule) en gij zult krijgen. Hoe perfect kan een huwelijk zijn? Vanaf dan heb ik Excel altijd met liefde opgestart. En ach, we hebben ook al wel eens ruzie. Zij verstaat mij niet altijd en soms moet ik zoeken naar wat zij nu juist wilt zeggen. Of dan zit ik te vloeken tegen haar omdat ik niet krijg wat ik hebben wil. Maar als ik dan eventjes afstand neem, dan besef ik dat ik het niet op de juiste manier gevraagd heb. Logisch toch?

Intussen zijn we al een paar jaren samen en onze relatie groeit nog steeds. Hoewel groeien misschien niet het juiste woord is. Verdiepen is beter. Het is net alsof we samen steeds dieper in elkaar komen. Alsof onze huid wortel geschoten heeft in de huid van de ander, omdat het daar de juiste voeding gevonden heeft. Ik zoek in haar de logica, de rechtvaardigheid, de ordelijkheid en de wijsheid. Zij zoekt in mij de onzekerheid, de humor de creativiteit en de knulligheid. Samen maken we prachtige bestanden die nog lang kunnen meegaan. En als we al eens in een dipje zitten waar we samen niet uit geraken, dan is niemand van ons beide te beroerd om hulp in te roepen. Een blik van buitenaf ziet vaak toch meer dan wanneer je er middenin zit. Misschien bevinden zich onder mijn lezers wel mensen die momenteel in een dergelijk dipje zitten met hun geliefde software en vragen ze zich wie onze therapeut is? Welnu, ik ga daar niet moeilijk over doen. Het is eigenlijk geen therapeut, het is een vriend: Google genaamd. Hij is volledig gratis, vierentwintig op vierentwintig, zeven op zeven beschikbaar. Hij is behoorlijk slim maar de enige vereiste die hij stelt is dat je de situatie nauwkeurig schetst. Je krijgt alleen de hulp die je nodig hebt als je de vraag correct weet te stellen. Gratis blijft gratis natuurlijk. Je moet érgens daarvoor inleveren. Hij gaat dus niet zoals een therapeut zitten puren in jouw zielenwezen totdat hij bij de essentie komt. Nee, je moet de essentie al voor ogen hebben vooraleer je bij hem terecht kunt. Hoedanook, door wat extra tijd te steken in de echt moeilijke vraagstukken kan je dit omzeilen. Als de ene vraag niet werkt, probeer je het met een andere vraag. Net zolang tot je vindt wat je zoekt. Zo wordt liefde onoverwinnelijk als je van tijd tot tijd naar antwoorden zoekt in de grote wijde wereld.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s