Ronkend Knorren

Die ochtend werd ik wakker. Ik voelde even of het waar was en inderdaad… Het was zo. Ik was knorrig. Ik zette mijn knorrenpruik en besloot om vandaag de boel maar te laten gelijk het is. Je kunt niet alle dagen op topniveau spelen. De kans dat ik vandaag iets zou veranderen is miniem. Je weet zoiets nooit zeker natuurlijk. Ik kan zomaar ergens een slapende kat tegenkomen en besluiten om van de gelegenheid gebruik te maken om in alle stilte, zodat ik het beestje niet wakker maak, de wereld te veranderen. MIJN wereld dan natuurlijk, voor de goede verstaander. DE wereld moet zijn eigen boontjes maar zien te doppen. Daar heb ik niets aan te zeggen. Ik heb hem al zo vaak gezegd dat het moest ophouden met zulke domme dingen te doen, maar denkt iemand dat het luistert? Nee hoor. Integendeel, hij gooit er meestal nog een schepje bovenop. Mijn wereld echter, dat is iets anders. Die gaat ook niet altijd gelijk ik wil, maar ik besef het. Veranderen is niet iets dat ik graag doe, zelfs als de huidige situatie niet prettig is. Een slechte stabiele situatie is nog altijd beter dan een veranderende situatie. En toch doe ik het. Constant. Onmerkbaar voor het blote oog. Gelijk de zon, de maan en de sterren. Die staan ook nooit op dezelfde plaats, maar je ziet ze niet bewegen.

Hier op mijn stoel gezeten bedenk ik dat ik eigenlijk nooit beweeg. Ik als individu blijf altijd op dezelfde plek. Mijn lichaam, ja die wil al wel eens uit de hoek komen met een flinke wandeling of een sprong in de lucht met de benen wijdt en de armen gespreid. Maar ikzelf, nee, ik blijf altijd op dezelfde plek. Ik zie alles wat verandert vanuit dezelfde paar ogen. Mijn oren zijn nog steeds degene die ik als klein kind had. Daar is niets aan veranderd. Al besluit ik om van deze stoel naar de zetel te gaan, alles blijft hetzelfde. Het verandert niets aan wat ik ben. Alleen mijn omgeving is niet meer dezelfde. Mijn achterwerk zal dan iets zachter zitten, mijn rug wat luier tegen de kussens, de lichtinval zal langs de andere kant komen, ik hoor bepaalde geluiden niet meer, andere geluiden zijn er dan weer bijgekomen. Ik kan een boek lezen of iets bijleren waardoor ik ineens een nieuwe kijk op het leven krijg. Verandert dat iets? Enkele ogenblikken later zal ik geheid naar de WC wandelen om daar de zoveelste druppel water in te loodsen. (Terzijde: een WC is een emmer die in goede staat nooit zal overlopen. Onthoudt dat. God is groot!) Dat is een handeling die ik al jaren doe. Kan ik dan werkelijk met de vinger op het hart aan mijn omgeving beweren dat deze nieuwe kijk op het leven iets wezenlijks heeft veranderd? Mijn perspectief, ja dàt is dan wellicht anders geworden. Maar dan had ik evengoed naar de vijver van het park kunnen gaan en daar naar het water gaan kijken. Dat had mijn perspectief ook veranderd. Nieuwe omgeving, nieuwe indrukken, oude zintuigen, oude gedachtestromen.

Ik ben een mens. Daar ben ik zeker van. Dat is de éne constante waar ik altijd rekening mee moet houden. Het betekent onder andere dat ik het niet in mijn hoofd moet halen om de vleugels te spreiden, met mijn tong mijn buik likken, in volle galop over een haag springen of de nectar van de ene na de andere bloem te eten. Het heeft ook zijn voordelen. Ik kan een programma op een computer installeren, ik kan naar de supermarkt gaan om daar een potje boontjes in tomatensaus van het rek te nemen en vervolgens aan de kassa  betalen, ik kan overhemden strijken en deze in mijn kast leggen of ik kan zelfs twee kilo boontjes kuisen, blancheren en mooi ingepakt in een plastieken zak in mijn diepvries leggen. Dat alles kan ik doen. Ik doe het niet, althans nu niet, maar ik kan het wel. Op zich is dat niet slecht. En het is ook al heel wat. Toch had ik graag wat meer pels gehad. Of veren. Of een staart waar ik in tijden van verveling wat mee kan spelen. Dat lijkt me leuk. Of nagels die ik in en uit kan trekken om te laten zien dat ik kwaad ben. Verdorie ja zeg… Dat zou wat geven. Ik zou het nooit doen natuurlijk want de kans is dan groot dat iemand anders nog grotere nagels gaat uitslaan.

Mijn grootheid is afhankelijk van de afstand die er tussen mij en de andere is. Hoe groter die afstand, hoe groter, mooier, slimmer en welriekender ik ben. Dat is niet alleen een kwestie van perceptie, dat is ook fysica, biologie en natuurkunde gecombineerd in één. Het is live te zien aan mijn lichaamshouding als ik over straat wandel. Loop ik alleen dan wandel ik gelijk John Wayne op zijn paard doorheen de prairie van het Wilde Westen. De teugels van het paard losjes in de handen. Zie ik iemand (en mijn gedachten gaan dan liever naar een mooie vrouw) in de verte verschijnen die mijn richting komt aanwandelen, dan zie je mijn wandelpas geleidelijk aan veranderen. Zoals een omgekeerde Gausscurve verandert mijn zwoele tred tot het zijn dieptepunt bereikt als zij binnen handbereik is en ik een exacte kopie van de pas van een zwetende Charlie Chaplin doe maar dan zonder stok of bolle hoed. Deze malle trend herstelt zich dan weer naarmate de focus van mijn verlangen zich verder en verder van mij verwijdert tot zij voorgoed uit het gezichtsveld verdwenen is. Vanaf dan ben ik weer de held van het Wilde Westen, de Koning van de Rock ‘n’ Roll, de leverancier van Cola Light en het boegbeeld van William Lawson. Ik ken mannen bij wie net het omgekeerde gebeurt. Persoonlijk vind ik mijzelf sympathieker. Een oen ook wel… Een sympathieke oen dan.

Op een tijdspanne van pak-hem-beet om en bij twee minuten kan ik, in de juiste omstandigheden, de gehele evolutietheorie van Darwin ervaren, maar dan omgekeerd. Om van fiere rechtopstaande man te hervallen naar een bacterie in de kosmos in zulk een kort tijdsbestek, dat is een kracht die gekoesterd zou mogen worden. Moest ik die in energie kunnen omzetten, dan zou op het gehele Europese continent in één seconde alle plons springen. En dat alles gaat er om in dat kleine frêle lichaampje van me. Hoe kan ik dan beweren dat ik niet beweeg? Ik ga voor minder naar de knoppen van bomen kijken in de vroege lente om te zien of er al groen te bespeuren is. Wat de aarde is voor de theorie van Darwin is mijn bewustzijn voor mij: het enige dat doorheen de tijden, doorheen de evolutie nooit veranderd is. Mijn gedachten kunnen veranderen, maar mijn bewustzijn niet. De mensheid kan veranderen, maar de aarde blijft een grote bol die ergens tussen de sterren zweeft. Misschien zoek ik het te ver en moet ik meer naar het kernpunt van mijn/het leven staren. Er is niets mis met mijn naveltje. Het is het centrale punt van héél mijn wereld. Alles draait er rond. Het nieuwe stationsgebouw die nog in volle aanmaak is van de stad waarin ik woon, de verkiezingen in de Verenigde Staten, de Pokemonhype, de Goden van deze wereld, Pluto (de planeet, niet de hond), de aardvlooien die het groen van mijn radijzen grotendeels opgegeten hebben, de nieuwste van Star Wars, de rode strandpakjes van de meiden van Baywatch (van weleer), de peperbollen in mijn molen, de smeltende ijskappen van de Noordpool,… Of ik het nou wil of niet, alles draait rond mijn navel. Een leuke gedachte als ik daarbij aan de billen van Claudia Schiffer denk; minder leuk als ik aan de kindertjes denk die voor een hongerloon de onderdelen van onze afgedankte elektronische apparaten moeten sorteren. Maar ja, niemand is perfect denk ik dan maar. Een prima gedachte voor welk schuldgevoel dan ook. Zijn daar dan geen grenzen aan? Jazeker, ik ga mij niet schuldig voelen voor mensen die zich laten enthousiast maken door wetenschappers om een enkele reis naar Mars te ondergaan en daarbij geloven in het idee dat ze daar op termijn gelukkig mee zullen zijn. Zijn zij die dat niet doen dan gelukkiger hier? Nee, maar zij hebben nog de keuze om op hun stappen terug te keren.

Alles evolueert maar niets beweegt. En wat dat toch doet, kan nooit meer terug gaan. Voor zolang ik hier in dit hoofd (en tot nader order nog steeds dit lichaam) mag blijven ben ik een redelijk tevreden man. Toen was ik knorrig, nu tevreden knorrig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s