Zuigstof

Ik weet niet of het zo slim is om in het openbaar te bekennen dat ik mijzelf wil bezondigen aan zware fiscale fraude, of zelfs diefstal, afhankelijk wat je onder die termen verstaat. Ik ben zeker geen fiscalist. Zou Marc Coucke eventjes tijd voor mij willen vrijmaken? Wat voelt deze situatie ijl aan! Moet ik nu mijn haren laten knippen en een muts kopen? Of vluchten naar een geheim adres in Hawaii? Of is het voldoende als ik voortaan alleen nog maar ’s nachts buitenkom? En hoe ga ik dan aan aardappeltjes geraken? Waar haal ik een zakje sodakristallen voor het betere ontvettingswerk? Dat hebben ze niet in nachtwinkels geloof ik. God-o-god wat heb ik mijzelf nu weer aangedaan. Het begon allemaal zo onschuldig. Ik had gewoon een nieuw mondstuk nodig. Mijn oude was versleten. De haartjes waren bijna zo goed als tot op de naad afgesleten en het plastiek vliesje was ergens bij één of andere zuigbeurt voorgoed opgeslokt. Ik zat letterlijk op puur ijzer te zuigen. Om daarvoor een gehéél nieuwe te kopen, dat vond ik zonde. De machine zelf deed het nog prima. Daar was niets op aan te merken. En ik had nog zakken genoeg op voorraad om te zuigen voor jaren. Waarom dan veranderen? Nee, ik had gewoon een nieuw mondstuk nodig. Simpel zat. En dan nog liefst dezelfde. Ik heb er zo’n veertien jaren mee gezogen, dus dat het prima kwaliteit was, dat staat buiten twijfel. Toen ik hem kocht had ik verdomd nog geen internet thuis. Een oplossing voor het probleem was dus simpel. Ik zoek gewoon het model op via de site van het merk. Daar zou ik wel wisselstukken vinden. Het kan toch niet zijn dat iederéén een nieuwe koopt als gewoon het mondstuk een beetje zo volledig versleten is zo? Komaan! We hebben het hier niet over een satelliet hé.

Dus ik zoeken maar niets vinden. Ik besluit de koe bij de uiers te pakken en bel hen op via mijn draadloze GSM. Na wat keuzeopties doorlopen te hebben kom ik bij een mamzelleke met een zwaar Hollands accent. Alles ging goed, vriendelijk en liefdevol tot ik het model en mijn serienummer doorgaf. Dat was alsof ik naar de helpdesk van mijn werk ga voor een probleem met mijn oude typmachine. “Oei mijnheer, en zuigt die nog?” “Mevrouw, ik heb er net nog mee gezogen,” loog ik. “Kunt u even aan de lijn blijven, dan bespreek ik dit met de technische dienst.” “Geen probleem, ik zal ondertussen nog wat afstoffen.” Een man die belt voor een stofzuiger is op zich al geen stoere kerel, dus ik deed er nog een schepje bovenop. Het moet voor iedereen leuk blijven. Na een tijdje kreeg ik haar terug aan de lijn en ze stelde voor om toch die éne daar te proberen waarvan ik een afbeelding op de site zag staan. “Het is de meest gelijkaardige als degene die u nu in bezit heeft. Als die u niet bevalt, geen probleem, dan zoeken we wel een andere oplossing.” Okay, ik bestel, betaal en ontvang het mondstuk kortelings volgens de regels van het moderne winkelen. Ik liet het op mijn werk afleveren. Dat is nét zo handig. Het was misschien de eerste keer dat ze een mondstuk binnenkregen op de Postkamer daar. Gelukkig zat het in een anonieme doos waardoor niemand kon vermoeden welk speeltje erin schuil hield.

Blij met mijn succes op de onafhankelijkheid maakte ik het achter mijn bureau meteen open. Daar was ie dan. Mijn nieuwe mondstuk. Hij blonk als een nieuw mondstuk hoort te blinken. Maar ik was er toch niet geheel gerust in. De dame zei me al “als die je niet bevalt…” en zie nu, ik zie geen gaatje aan de buis. De mijne had een gaatje. Dat gaatje zat daar niet voor niets. Daar paste een tsjupke in dat daar moest intsjuppen als ik de buis van de slang in het mondstuk stak. Waarom zat hier nou geen gaatje in? Hoe blijft dat mondstuk dan steken als ik aan het zuigen ben? Als ik zuig dan kijk ik niet op een pootje meer of minder. Als ik zuig dan gaat het er soms hevig aan toe met flinke slagen van onder het meubilair. Dat mondstuk MOET dus stevig eraan vasthangen, anders wordt het een boeltje. Nee, ik was niet tevreden. Ik bel metéén terug. Ik kreeg uiteraard iemand anders aan de lijn. Het zou mij verbaasd hebben moest een firma als Phillips maar één telefoniste in dienst hebben voor de klantendienst. Ze wist van toeten of zuigen maar dankzij het nummer van het ontvangstpapiertje wist ze mijn dossier boven te halen. “Heeft u het al geprobeerd?” “Ha nee, want als ik dat doe dan maak ik er misschien krassen op.” “Dat is geen probleem, mijnheer. Probeert u het toch maar eerst en als u daarna nog niet tevreden bent, dan zoeken we verder. Geen probleem. Ik noteer dat u gebeld heeft.” “Prima, ik noteer dat u dat geen probleem vindt.”

Ik geef toe, ik heb het niet écht uitgeprobeerd. Ik heb gewoon het mondstuk uit de verpakking gehaald, mijn buis erin gestoken en zo eens uitgetest hoe vast die er bleef insteken. Mijn vermoeden werd bevestigd. Eén hevige snok en het mondstuk viel eraf. Ik vertrouwde het hele zaakje niet. Ik wou min of meer eenzelfde mondstuk als degene die ik had en hier had ik zo’n prul vervangstuk waar ik niet tevreden mee was. Ik wou geen mondstuk zonder gaatje. Ik wou een mondstuk mét een gaatje! De dag nadien belde ik dan maar terug, lichtjes uit mijn element, want ik vreesde dat dit een héél gedoe teweeg zou brengen van retourneringen en facturaties. Toevallig had ik deze keer dezelfde vrouw aan de lijn als gisteren. Zo gauw ze mij herkende hoorde ik haar stem omschakelen naar het niveau “kloteklant”. “Het spijt me dat u nog steeds niet tevreden bent, mijnheer. Ik stel voor het gemak voor dat wij het bedrag voor u terugstorten als u belooft om het mondstuk niet te verkopen en het op een milieuvriendelijke wijze te vernietigen. Ondertussen zullen wij hier verder zoeken naar een alternatief.” Hier had ze me even bij de lurven. Dit had ik niet verwacht. Ik mag het spul dus houden en zij storten het geld terug? Wat leuk! Stiekem was ik ondertussen al op het plannetje gekomen om er eventueel zelf een gaatje in te boren. Dat moet toch te doen zijn? Maar dat wou ik niet doen als ik met een mondstuk zat dat mij werd aanbevolen als zijnde een goed alternatief voor degene die ik had. Zie hier nu het misdrijf waarover ik aan het nadenken ben: zou ik alsnog een gaatje boren in een mondstuk waarvan ik beloofd had om het milieuvriendelijk te vernietigen? Is zo’n gaatje boren niet het equivalent van “schade” toebrengen aan het mondstuk? Maar dan mag ik hem daarna wellicht niet meer mogen gebruiken? Mag ik dan geen beschadigde dingen gebruiken op eigen risico? Trouwens, in onze wegwerkmaatschappij wordt er vanuit de hoogste instanties op aangewezen om zoveel mogelijk dingen te hergebruiken en zo weinig mogelijk weg te smijten. Stel dat het ooit tot een rechtszaak komt, dan zou uiteindelijk het Hof van Cassatie mijn standpunt wellicht wel begrijpen. En zo niet, dan toch zéker het Europees Hof van Justitie? Zij behoren juist te kijken buiten de landsgrenzen heen. Ik ben dus redelijk zeker van mijn zaak maar toch… Is zo’n mondstuk deze hele mediacircus wel waard? Mijn anonimiteit zou verdwijnen. Ik zal het moeten gaan uitleggen bij Ter Zake en later CNN. België zal wederom het mikpunt van spot worden voor de wereld. “Belgians can’t suck without a hole” zal het artikel koppen. Ik voorzie het nu al. En dat terwijl ik gewoon maar een nieuw mondstukje zocht omdat ik nog zakken liggen heb voor mijn oude machine die het nog prima doet. Ach, misschien is het juist nodig dat iemand hier eens voor rechtstaat. Dat iemand zijn voet neerzet en zegt: “Zo ver en niet verder! Het moet gedaan zijn met dergelijke verspilling! Eén merk, één mondstuk! Of althans de aanhechting ervan toch. Dat elk merk zijn eigen zakken, mondstukken en machines maakt, geen probleem. Maar binnen één en hetzelfde merk moeten er standaarden zijn. Voor een machine die ik vandaag koop wil ik over twintig jaar nog steeds vervangstukken terugvinden!” In de zomermaanden heeft mijn werk een systeem waardoor we minder uren in de week moeten kloppen. Dat geeft mij tijd genoeg om eventjes een bijeenkomst van de G8 te organiseren. Ik moet dan wél zien dat ik op tijd wat chips, nootjes en drank kan inslagen daarvoor. Of zouden die liever kaas en salami hebben? Toch eventjes Googelen vooraleer ik eraan begin.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s