Soap

Ik houd ervan om ronde dingen te kuisen. Met rond bedoel ik dan geen emmers, potten of glazen, eerder badkuipen, lavabo’s, WC’s en alles waar een zekere grote glooiing in zit. Vooraleer iedereen de agenda erbij neemt om te kijken of ze nog ergens een gaatje vinden wanneer ik met spons en vod kan langskomen, zeg ik er alvast maar meteen bij dat mijn voorkeur toch eerder gaat naar de eigen spulletjes. Ik ben niet vies van een doorgedreven schoonmaakoperatie bij derden, maar als men het zelf kan doen dan moet men het ook zelf doen. Geen gezever daarover. Trouwens, eigen vuil is beter vuil. Je kent dat vuil. Je weet waar het vandaan komt. Het heeft een verleden. Die vlek komt van die dag, dat spul. Bij die veeg daar weet ik nog dat ik me toen als het staartje van een hamster voelde die net ontdekt heeft dat men zijn kooitje open heeft laten staan. En die klodder daar, ja, dat was mij er ééntje. Die loog er niet om. Weet je het nog? Dat was in ongeveer dezelfde periode als die spikkel daar. God ja, dat waren nogal tijden. Als ik toen wist wat ik nu weet, dan hadden we er nu anders voor gestaan.

U merkt aan mijn taalgebruik, beste lezer, dat ik niet iemand ben die wekelijks de boel boent. Als ik nostalgische woorden schrijf over de vlekken van weleer dan kan je daar toch wel een periode van een paar weken of zelfs maanden bij inbeelden. Dat vind ik op zich niets om mij over te schamen. Ik leef alleen, sober, dans zelden de Horlepiep en hoe je het ook draait of keert: ik heb wel wat anders te doen. Een rijk gevuld leven heb ik niet maar dat neemt niet weg dat mijn huidschilfers wel degelijk schijnen te weten wanneer ze zich moeten lossen van mijn lichaam: thuis, waar de stofzuiger van wanten weet als ik hem van onder het stof haal.

Stofzuigen is niet slecht. En meestal is het wel nét zo handig. Je hoeft er jezelf niet vuil mee te maken. En toch heb ik er niet zoveel mee. Ik doe het wel, daar niet van, maar ik heb een rare voorliefde voor een lekker sopje. Ik weet het, je maakt er (in het beste geval alléén) je handen nat mee, maar al die bubbeltjes en zo, dat vind ik nog altijd leuk. Aan een schoon schuimpje op een zachte glooiing daar kan geen stofzuiger tegenop. Freud zal er het zijne wel van gezegd kunnen hebben. Bewust ben ik hem voor. Ik wéét dat hier onbewust nog altijd die éne scène van Marilyn Monroe in “Some Like It Hot” meespeelt, waarin zij in een met schuim gevuld bad lekker ligt te badderen zoals alleen zij dat kan. Hoe fijn is het dan ook om met dit beeld in het onbewuste heerlijke brein de handen uit de mouwen te schudden, een zachte spons ter hand te nemen en deze de volledige badwand te laten afgaan. Héérlijk! Ik begin dan eerst met de randen, uiteraard, want zoiets moet je opbouwen. Met een met sop ruim gevulde spons beroer ik eerst de vlakke kanten van het bad. Als daar plekjes zijn die misschien iets stevigers nodig hebben dan de zachtheid van mijn spons, dan neem ik eventjes een klein schuursponsje waarmee ik ietsjes harder over dat ene plekje wrijf. Eens de vlakke ronding van de zijkant van mijn bad bevredigend proper is, bereid ik mijn grote zachte spons voor met een nieuwe laag schuim om de zijwanden van de binnenkant van het bad te bewerken. Deze masseer ik met draaiende bewegingen. De ene keer met de wijzers van de klok mee, de andere keer tegen de wijzers van de klok in. De ene keer met mijn linkerhand, de andere keer met mijn rechterhand. Héél even gaan mijn gedachten uit naar het personage Daniel LaRusso van de originele Karate Kid films uit de jaren tachtig. Op deze manier heeft hij toch maar mooi al die wedstrijden gewonnen, denk ik dan. Ik ontdoe mij snel van deze homo-erotische gedachte en ga terug naar de meer vertrouwelijke heteromacho bezigheid van het kuisen met een ruim sopje en de denkbeeldige schoonheid der schoonheden in mijn allereigenste badje. In mijn hoofd kan het nog wel degelijk. Hoera! Eén-nul en eat your heart out reality! Af en toe vraag ik haar om eventjes van houding te veranderen, een paar dingen te spreiden of in de lucht te steken. Dat moet wel. Anders kan ik niet overal aan. Ha ja, dat kan niet anders. Zo zit onze relatie nu eenmaal in elkaar. Maar ze doet het zonder mopperen. Wat een schatje is ze toch hé.

Het eindpunt van dit hele soppenspel is natuurlijk het gaatje. Advocaten kunnen daarover onderling zoveel palaveren als ze willen, eens ze voor de rechter staan moeten ze kleur bekennen en erkennen dat het gaatje het eindpunt is van elke poetsbeurt van een bad. Of daar nu een blonde lekkernij in ligt of niet, dat maakt hoegenaamd geen verschil. Het gaatje is de sluiting na de ontknoping, een afscheid van de uitkomst. Ik steek daar verhoudingsgewijze dan ook redelijk wat tijd in. Al wat vuil is moet er uiteindelijk doorheen. Het is het meest belangrijke deel van het bad. Een zachte spons voldoet hier niet. Hier gebruik ik een sponsje met een harder schuurlaagje voor. Met dit sponsje rond één of twee vingers, meestal de wijs en middelvinger, draai ik dan zorgvuldig rondom de randen van het gaatje. Een beetje als een spiraal naar het middelpunt toe, afhankelijk van de effectiviteit van mijn wrijven. En zo krijgen we een mooi gaatje. Een gaatje dat fier blinkt alsof het nét naar de kapper geweest is. Een gaatje dat zoiets heeft van: “Laat maar komen gast!” Daar houd ik dan rekening mee. Ik spoel de héle boel met een hoop ruim vers water en ga er nog eens twee keren over: eerst met een uitgewrongen zeemvel om het grootste nat wat weg te werken, dan met een droge keukenhanddoek om er terug een mooie glans aan te geven.

De WC is een ander paar mouwen! Daar heb ik het grootste respect voor. Een propere WC-pot symboliseert een verfijnde beschaving. Het toont respect voor moeder natuur en vader cultuur. Het riekt naar intelligentie en reizen tussen de sterren. Mij zal je dan ook nooit als een homo erectus ervoor zien staan. Nee, wat vrouwen kunnen kan ik ook. Daar ben ik mans genoeg voor. En alle mannen die beweren dat het niet mans is, die moeten er dan maar eens goed met de neus ingewreven worden. De omgeving van mijn WC is dus clean te noemen. Dat neemt echter niet weg dat ik er altijd eerst even met de stofzuiger rond ga om overtollige stofresten te verwijderen. Die zullen gegarandeerd storen bij de poestbeurt. Om mijn WC in een vrolijk sopje te steken heb ik een krukje voorzien waarop ik kan gaan zitten. Dat kuist zoveel meer ontspannen. Daar zit ik dan. Een raar moment want meestal kijk ik de andere kant uit. Ik pak mijn sponsje, ejecteer wat kuismiddel erop en begin eraan. Eerst de spoelbak, dan het deksel, dan de bril, dan het email van de pot zelf. Hoe verder ik ga, hoe meer schuim er begint te ontstaan. Te veel is ook niet goed, dus af en toe doe ik wat aan schuimregulatie. Het leukste is natuurlijk, zoals ik in het begin van dit stukje al zei, de rondingen van de pot. Als je daar met je sponsje overheen gaat voel je hoe mooi de mens als levend wezen in elkaar steekt. Hoe de gewrichten van onze elleboog, onze pols en onze vingers zodanig kunnen samenwerken dat wij de volledige ronding van dit toestel kunnen bevatten. Dat is om rillingen van te krijgen, zo mooi. Ook dat doet mij denken aan Marilyn Monroe. Ik weet het, het is misschien niet zo vleiend om aan haar te denken terwijl ik over de rondingen van een WC-pot aan het wrijven ben, maar ach… Zij zal wel ervaring genoeg gehad hebben met mannen om daarin het kind te ontdekken dat we allemaal blijven. Met een beetje fantasie komen we een héél eind. En dat hoeft niet altijd over grootse dingen te gaan. Een poestbeurt op zijn beurt is genoeg om een beetje spanning in het leven te brengen. Daar doen we het voor, toch? Living on the edge until we die? Wel, mijn edge kan een emmer met een leuk sopje zijn. De helaasheid der dingen is het leven zoals het is. Doe er een sopje over en je krijgt een soppige helaasheid der dingen. Zo kan het leven ook zijn. Simpeler dan de eenvoudigste soap.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s